Psoriasis is een chronische huidaandoening gekenmerkt door rode vlekken die bedekt zijn met witte schilfers. De precieze oorzaak van psoriasis is onbekend. Men vermoed dat het gaat om een immuniteitsstoornis waarbij ons immuunsysteem een verkeerd signaal geeft waardoor de groeicyclus van de huidcellen versneld wordt. De epidermis (buitenste laag van de huid) maakt versneld nieuwe cellen aan. Normaal vernieuwd de huid zich ongeveer om de maand. In een psoriasisstelsel evenwel treedt de celdeling in de opperhuid in zeer hoog tempo op, zodat de cellen zich ongeveer 6 maal meer dan normaal in de richting van de buitenste laag van de huid verplaatsen. Daardoor treedt verhoorning of schilfervorming op. Schilfers zijn dus eigenlijk niets anders dan onrijpe huidcellen, die te vroeg zijn afgestoten.

De huiduitslag komt vooral voor op de hoofdhuid, de strekzijde van knieën en ellebogen, de onderkant van de rug, de benen en armen, de handen, voeten en lichaamsplooien. Op het gezicht komt de uitslag zelden voor, net als de vorm over het hele lichaam.

Enkel mensen met erfelijke predispositie (voorgeschiktheid) krijgen deze huidkwaal.
Genetische factoren spelen een grote rol bij de aanleg voor psoriasis, maar de exacte manier van overerving is nog onbekend.

Of, wanneer, en in welke mate iemand met de erfelijke aanleg de ziekte ook werkelijk krijgt is niet erfelijk bepaald. Zo is het mogelijk, dat geen van beide ouders psoriasis heeft of heeft gehad, terwijl zich de ziekte wel bij hun kind ontwikkelt. Als beide ouders de erfelijke aanleg hebben, zullen 60% tot 70% van de kinderen deze ook hebben. Als één ouder de aanleg heeft, hebben de kinderen 30% kans deze aanleg ook te hebben.

Om de ziekte ook werkelijk te krijgen spelen naast de erfelijke aanleg andere, voor een deel nog onbekende, factoren een rol. Deze uitlokkende factoren kunnen velerlei zijn: verwondingen van de huid, drukplekken op de huid, psychische stress, alcohol en medicijnen, infectieziekten, stofwisselingsziekten, hormonale factoren enz …

Psoriasis is daarenboven ook een stressgevoelige ziekte. Stress moet dan in zijn ruimste betekenis opgevat worden. Bewezen is bijvoorbeeld dat bij studenten in de blokperiode, bij gehuwden met gezinsmoeilijkheden, … de psoriasis uitbreekt of verergert. Anderzijds kan de psoriasis verminderen of zelfs helemaal verdwijnen wanneer een persoon zich happy voelt of met vakantie gaat.

Verloop van de aandoening

Psoriasis is niet bij alle patiënten even erg en de leeftijd waarop de ziekte zich manifesteert kan ook verschillen.
Sommige patiënten hebben maar hier en daar een vlekje, anderen staan van kop tot teen vol.
Psoriasis kent ook een golvend verloop: periodes van opstoten worden afgewisseld met periodes van verbetering (remissies).
Heel vaak treden de eerste tekenen van psoriasis op tijdens de tienerleeftijd, rond het 25ste levensjaar of rond de 50 jaar.

Graad van aantasting

1. Lichte aantasting (ca 5%): komt voor bij ongeveer 75% van de patiënten.
2. Matige aantasting (tussen 5 à 20%): komt voor bij ongeveer 20% van de patiënten.
3. Erge aantasting (tussen 20 à 100%): komt voor bij minder dan 5% van de patiënten.

Artsen hanteren momenteel de PASI (Psoriasis Area and Severity Index) score om de ernst van de aandoening in kaart te brengen. Hierbij deelt men het lichaam op in 4 zones en per lokalisatie bekijkt men het percentage getroffen oppervlakte.

Aandachtspunten

Psoriasis is NIET besmettelijk maar vaak wel zichtbaar en beantwoordt niet aan het ideaal van een gezonde huid.

De mensen die dicht bij de patiënt staan reageren vaak afwijzend. Of de patiënt denkt enkel dat ze afwijzend reageren. Daarom moet men leren omgaan met de ziekte. Men moet zich realiseren dat er mogelijke problemen in het gezin kunnen zijn. Met de partner, met sexualiteit en in het beroepsleven. Goede informatie over het ziektebeeld in al zijn facetten is daarom heel belangrijk.